Get Adobe Flash player

Ο Ναρκισσισμός των πολιτικών και κοινωνικών κινημάτων

200px Michelangelo Caravaggio 065Στην εποχή των αδέσμευτων δεσμεύσεων, η ομάδα αποτελεί ένα μοναδικό καταφύγιο και "αποκούμπι" του ναρκισσιστικού ανθρώπου.Ο μετανεωτερικός άνθρωπος καλλιεργεί την αυτο-απορρόφηση μέσα από τα κινήματα και τις ομάδες (Heinz Kohut: The Analysis of the Self). Έτσι τα πάσης φύσεως κινήματα όπως αριστεριστές (gauchistes), Προκλητικοί (provos), Τεμπέληδες (Gammler), Κατερχόμενοι (Austeigeer) Σκαφτιάδες (diggers), Οριακοί (marginaux), γιγαντώνουν το " μεγαλοπρεπές εγώ" (grandiose self).

Κάτω από τη νέα οργανική και πλουραλιστική δημοκρατία, τα κοινωνικά δικαιώματα γίνονται η πανάκεια του πολιτικού συστήματος. Τα κοινωνικά δικαιώματα εκφράζουν την εξυπηρέτηση του μερικού καλού, προσλαμβάνοντας έτσι ένα χαρακτήρα ναρκισσιστικό, ένα χαρακτήρα “ιδιωτικότητας” όπως ο Tom Wolfe περιγράφει στη Δεκαετία του εαυτού. Σε έρευνα του Paul Zwein με τον τίτλο Η αίρεση της αγάπης του εαυτού βλέπουμε τον σύγχρονο άνθρωπο σαν ένα προιόν της “Αυτοαγάπης” και τα κινήματα των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων σαν αποτελέσματα του “Αυτοερωτισμού” Τα κινήματα εκφράζουν τα διακαιώματα που έχουμε ανάγκη και ο ναρκισσισμός γίνεται το συλλογικό προιόν της "αυτο-απορρόφησης".

Τα κοινωνικά και πολιτικά κινήματα, είναι προιόντα της ανασφάλειας του ατόμου, αποτέλεσμα της απομόνωσης της σύγχρονης κοινωνίας που ωθεί το άτομο να ενωθεί σε ομάδες ή να μεταναστεύει από ομάδα σε ομάδα σε αναζήτηση μιας αλληλεγγύης που τον καθιστά λιγότερο ευάλωτο στις αντιξοότητες. Έτσι, παράλληλα με τις ιδεολογίες -ψευδαίσθηση συλλογικότητας- ηθική της αγέλης, όλα όπια του λαού, υπάρχει και όλο το φάσμα των οριακών θέσεων, στα όρια του νόμιμου και του παράνομου: ατομική ιδεολογία, εμμονή, μονομανία, πάθος, δηλαδή αποξένωση. Όλα αυτά που μας επιτρέπουν να “χάσουμε” τον εαυτό μας ολοκληρωτικά κάτω από το πρόσχημα να τον “ξαναβρούμε”. Τελικά το δράμα της συνείδησης, για το οποίο μιλάει ο Hegel και το οποίο υποστηρίζεται από τα κοινωνικά και πολιτικά κινήματα, είναι πάνω απ’ όλα η συνείδηση του δράματος.

 

Απόσπασμα από το άρθρο του Α.Αποστόλου Il narcisismo dei movimenti politici-sociali  ( Ο Ναρκισσισμός των πολιτικο-κοινωνικών κινημάτων). Περιοδικό ATUTTADESTRA

http://www.atuttadestra.net/index.php/archives/317965